Een ding dat hoog genoteerd staat bij velen is Twitter. En natuurlijk moeten wij er ook aan geloven tijdens de 23 Dingen. Heb een account aangemaakt en een tweet geproduceerd. Ik moet eerlijk bekennnen dat het daarbij is gebleven. Het is niet mijn ding.
Twitteren vergelijk ik graag met de korte telefoonberichtjes van je mobiel of sms die je overal te pas en te onpas hoort. "Leuk" in de trein of bus om te horen dat Jantje of Pietje het thuisfront meldt dat hij nu al bijv. in Assen is.
Het is een mooi ding dat je altijd en overal op meerdere manieren bereikbaar bent. Maar wil ik dat wel ? En wil ik dat men van Alaska tot Nieuw-Zeeland inzicht heeft in al mijn doen en laten ?
Ik geloof daar niet zo in. Privacy is voor mij een voornaam ding. En dat wil ik graag zo houden. Tuurlijk, ik weet dat je zelf net zoveel privé-info op het net kunt rondstrooien als je zelf wilt. Maar ik ben niet geïnteresseerd in het feit dat de Jantje of Pietje van hierboven al in Assen is. Vanuit datzelfde gezichtspunt denk ik ook dat een ander niet geïteresseerd kan zijn in alle kleine dingen die ik doe of laat.
In mijn eerste (en enige) tweet staat: "Ik twitter dus ik ben". Ik had beter kunnen schrijven: "Ik twitter niet, dus ik ben".
Tweet, tweet, tweet, ...
Posts
1 opmerking:
Ik begrijp je mening, maar vind niet dat je gefundeerd een mening kunt geven over iets wat je maar met een tweet geprobeerd hebt. :)
"Twitteren vergelijk ik graag met de korte telefoonberichtjes van je mobiel of sms die je overal te pas en te onpas hoort."
Dat is niet twitter zoals ik en velen om mij heen het gebruiken. Dat is een manier om te gebruiken, maar tegelijkertijd sluit je daarmee al die wezenlijke berichten die er wel zijn uit.
rita geeft een mooie opsomming alhier en hier een mening van mezelf.
Dat wil trouwens nog niet zeggen dat ik het niet begrijp. Want natuurlijk heb je een punt: wanneer je niets kunt of wilt inbrengen is de keuze inderdaad heel simpel: ik twoot. ;)
Een reactie posten